سنجاقی

از نظر آیین نامه مبحث ۹ مقررات ملی ساختمان، میلگرد سنجاقی در دسته آرماتورهای عرضی قرار می گیرد و نام دیگر آن قلاب دوخت یا رکابی می باشد. از نظر شکل ظاهری میلگرد سنجاقی شامل یک میلگرد مستقیم با دو انتهای خم شده است.

انواع میلگرد سنجاقی

این نوع از میلگرد در کارگاه های ساختمان سازی به دو روش تولید می شود:

• نوع اول: در قسمت انتهایی هر دو شاخه این میلگرد خم ۹۰ درجه انجام شده است که این خم بایستی به اندازه ۱۲ برابر قطر میلگرد اجرا گردد.
• نوع دوم: در این روش زاویه ی انتهایی یک سر میلگرد ۹۰ درجه و سمت دیگر ۱۳۵ درجه می باشد و از نظر ظاهری به شکل چنگک خواهد بود.

بهترین میلگرد برای ساخت آرماتور سنجاقی میلگردهای دسته a2 با اندازه ۸ و ۱۰ میل است. برای کسب اطلاعات در مورد اندازه های دقیق، نوع، فاصله و تعداد آنها به نقشه ی طراحی شده توسط مهندس سازه مراجعه کنید. بیشترین کاربرد میلگردهای سنجاقی در آرماتوربندی دیوار برشی و آرماتوربندی ستون می باشد.

آرماتور سنجاقی

خم انتهایی میلگرد با زاویه ی 90 درجه که یک میلگرد را بصورت طولی در خود نگه داشته است، باید بصورت یکی در میان در دو جهت عضو خمشی مثل ستون و یا دیوار برشی قرار گیرد. یعنی در هر تنگ خاموت یا بسته، یک میلگرد طولی اجازه آزاد بودن را دارد به شرطی که فاصله آزاد ما بین میلگرد های طولی بیشتر از ۲۰ سانتی متر نشود و همچنین با رعایت آیین نامه قلاب های دوخت با سیم آرماتوربندی به خاموت و میلگرد طولی بسته شوند. در صورتی که میلگرد طولی بسته شده به وسیله میلگرد سنجاقی در داخل یک دال که تنها در یک طرف عضو خمشی قرار دارد، محصور شود، خم ۹۰ درجه قلاب های دوخت را در آن جهت می توان در دال، قرار داد.