استاندارد جوشکاری میلگرد

میلگرد و آرماتور از جنس فولاد است که از آن به عنوان تقویت کننده و بالابرنده مقاومت کششی در سازه های بتنی استفاده می کنند. بیشترین موارد استفاده از میلگرد در صنعت ساختمان سازی و راه سازی است. به این صورت که میلگرد را در شبکه بندی، تقویت کننده و نگهدارنده های سازه های بتنی به کار می گیرند. ما در این مقاله قصد داریم در خصوص جوش پذیری، شرایط اتصال جوشی میلگرد، اینکه کدام میلگرد قابل جوش است؟ روش های جوشکاری و استاندارد جوشکاری میلگرد اطلاعاتی را در اختیار شما قرار دهیم. از شما دعوت می کنیم که سایت آهن آلات شهرآهن را تا پایان این متن همراهی کنید.

استاندارد جوشکاری میلگرد

جوش پذیری میلگرد چگونه است؟

جوش پذیری میلگرد از جمله موضوعات مهم در آرماتور بندی و افزایش مقاومت بتن محسوب می شود. طبق آیین نامه جوش پذیری میلگرد بکارگیری روش اتصال جوشی در میلگرد تنها در شرایط زیر مجاز است:

  • اتصال جوشی ذوبی میلگرد با استفاده از الکترود مناسب (جوش با قوس الکتریکی)
  • وصله جوشی میلگرد به روش نوک به نوک خمیری (جوش الکتریکی تماسی)
  • اتصال جوشی پهلو به پهلو با جوش از یک یا دو رو
  • اتصال جوشی با وصله یا وصله های جانبی اضافی با جوش از یک یا دو رو
  • اتصال جوشی نوک به نوک با پشت بند با آمادگی یا بدون آمادگی سر میلگردها

جوش پذیری میلگرد چگونه است؟ 

شرایط اتصال جوشی میلگرد چیست؟

برای این که بتوانید اتصال جوشی میلگرد را به بهترین شکل انجام دهید، دستورالعمل های زیر را در نظر بگیرید:

  • سطح فلز را از وجود هر گونه چربی و آلودگی تمیز کنید.
  • دمای میلگرد قبل از جوشکاری نباید زیر صفر درجه باشد.
  • برای اتصالاتی که انتقال دهنده بار هستند یا باری را حمل نمی کنند از جوشکاری یکسانی استفاده می شود.
  • قسمت های میلگردی که بدون تغییر شکل هستند در آرماتور قابل جوشکاری هستند.

شرایط اتصال جوشی میلگرد چیست؟ 

کدام میلگرد را می توان جوشکاری کرد؟

میزان کربن موجود در میلگردها جوش پذیری آن ها را مشخص می کند. جوشکاری میلگرد در میلگردهایی قابل اجرا است که میزان کربن موجود در آن ها از 51 درصد مواد تشکیل دهنده کمتر باشد، در واقع مقدار کربن در میلگرد هر چقدر کمتر باشد فولاد آن قابلیت جوش پذیری بیشتری را خواهد داشت. از عوامل مهمی که باعث می شود جوشکاری میلگرد صورت گیرد روش تولید آن، ترکیب شیمیایی فولاد و همچنین قطر یا سایز میلگرد است. باید دو نکته را در رابطه با جوش پذیری و جوشکاری میلگرد در نظر بگیریم. نکته اول میزان کربن معادل در آن و دومی ساختار متالوگرافی میلگرد است.

کدام میلگرد را می توان جوشکاری کرد؟ 

روش های جوشکاری میلگرد چیست؟

روش های جوشکاری میلگرد به شرح زیر هستند:
روش اول: اتصال جوشی ذوبی میلگرد با استفاده از الکترود مناسب (جوش با قوس الکتریکی)
این روش زمانی امکان پذیر خواهد بود که برای هر نوع فولاد از الکترود مناسب و روش جوشکاری مربوط به آن استفاده شود.
روش دوم: وصله جوشی میلگرد به روش نوک به نوک خمیری ( جوش الکتریکی تماسی)
در رابطه با وصله جوشی میلگرد با روش نوک به نوک خمیری باید به این نکته دقت کرد که اتصال جوشی نوک به نوک خمیری زمانی امکان پذیر است که در شرایط کارخانه ای باشد. برای اتصال جوشی نوک به نوک خمیری ابتدا باید قطر میلگرد، نورد آن و سطح مقطع دو میلگرد را در نظر گرفت.
روش سوم: اتصال جوشی پهلو به پهلو با جوش از یک یا دو رو
این روش زمانی امکان پذیر خواهد بود که میلگرد گرم نورد شده قطر ۶ تا ۳۶ میلیمتر داشته باشد. طول نوار جوش از یک رو نباید از ۱۰برابر قطر میلگرد کم‌ تر باشد. همچنین طول نوار جوش دو رو نیز نباید از ۵ برابر قطر میلگرد کمتر گردد.
روش چهارم: اتصال جوشی با وصله یا وصله های جانبی اضافی با جوش از یک یا دو رو
این روش برای میلگردهای گرم نورد استفاده می شود. کمترین طول نوار جوش برای اتصال هر میلگرد به وصله یا وصله ها، مشابه اتصال جوشی پهلو به پهلو است.
روش پنجم: اتصال جوشی نوک به نوک با پشت بند با آمادگی یا بدون آمادگی سر میلگردها
در این روش طول پشت بند نباید کم‌تر از 8 برابر قطر میلگردهای سرد اصلاح شده باشد. همچنین نباید ۳ برابر قطر میلگردها برای فولادهای گرم نورد شده اتخاذ شود. فاصله دو سر میلگردهای وصله شونده از یکدیگر در حالتی که آمادگی دارند، ۳ میلیمتر و در حالت بدون آمادگی معادل نصف قطر میلگردها است.
در مورد فولادهای سرد اصلاح شده باید گفت که آماده کردن سر هر دو میلگرد لازم و ضروری است. چنانچه میلگردهای وصله شونده در وضعیت قائم یا نزدیک به قائم باشند، آماده کردن انتهای میلگرد فوقانی الزامی بوده و انتهای میلگرد تحتانی باید عمود بر محور آن بریده شود.

روش های جوشکاری میلگرد چیست؟ 

استاندارد جوشکاری میلگرد

از آن جایی که از میلگرد جهت ساخت ستون های ساختمان هایی با اسکلت بتنی استفاده می شود. استانداردهای مخصوصی برای جوشکاری آن وجود دارد. پاک کردن سطحی که روی آن جوشکاری انجام می شود. اولین مرحله ای است که پیش از جوشکاری مقاطع باید انجام گیرد. پاکسازی از هرگونه مواد زائد، ترک ها، رطوبت، پوسته پوسته شدن، روغن و… که جوش صورت پذیرد. برای استفاده از میلگرد ها برای داخل بتن از جوشکاری شیاری استفاده می شود. این کار با استفاده از برس اکسیژن، قوس کربن، اره کردن و سایر روش های مکانیکی امکان پذیر است. در رابطه با جوشکاری لب به لب میلگردها نیز باید به میلگردها با استفاده از روش هایی مانند برش و … تغییر شکل داد. هم چنین نکته ی قابل توجه دیگر این است که برای متصل کردن میلگردها به صورت لب به لب نباید انحراف میلگرد از نصف قطرش بیشتر باشد. با توجه به قیمت میلگرد جوشکاری باید به شکلی انجام شود که ایرادی بر سطح آن وجود نداشته باشد. نکات دیگری نیز در رابطه با استاندارد جوشکاری میلگرد وجود دارد که به اختصار به آن‌ می پردازیم. جوش های ایجاد شده بر روی میلگرد نباید دارای سرریز باشد. همچنین روی سطح جوش فلزی که جوشکاری شده است نباید هیچ گونه جوشی وجود داشته باشد. حفره های ایجاد شده نیز باید کاملا با استفاده از جوش پر شده باشند. بین فلز جوش و فلز پایه ذوب کامل ایجاد شود. در آخر نیز به این نکته توجه داشته باشید که در صورتی که عمق بریدگی در کناره های جوش بیشتر از 1 میلیمتر باشد، از لحاظ استاندارد مورد قبول نخواهد بود.
کلام آخر
میلگرد یا آرماتور فولادی از مصالحی است که کاربرد وسیعی در ساختمان سازی دارد. از رو طبق استانداردهای ساختمان سازی باید دارای استحکام، شکل پذیری و جوش پذیری مورد تایید باشد. به همین خاطر در این متن به طور کامل به جوشکاری میلگرد پرداختیم.
 

نوشتن دیدگاه
نام و نام خانوادگی
ایمیل